Verrassende pizza met appel, feta en rozemarijn

 

Heerlijk frisse appelpizza
Heerlijk frisse appelpizza

Onze lieve Turkse bakker had afgelopen vrijdag Turks brood over. Door de zomervakantie-kalmte kreeg hij zijn brood niet op. Daarom kregen wij er twee voor de prijs van één en dat vonden we geen probleem.

Na een heerlijke vakantie in Frankrijk van twee weken, waar we iedere dag op kleine gaspitjes voor onze tent kookten, hadden we veel zin in pizza. Turks brood als bodem is daar echt een super voor. Lekker crunchy en luchtig! Mmmm.

Op zoek naar iets origineels, vroeg ik mezelf af of een pizza met appel lekker is. Op internet zocht ik naar wat inspiratie. Ik had de ingrediënten voor de recepten die ik vond niet in huis, en dus moest ik het doen met mijn eigen creativiteit. Het werd een groot succes!

You really have to try it! En dat doe je zo:

Deze ingrediënten gebruik je:
– een halve Turkse pizza;
– 5 el olijfolie;
– 1/2 stevige zure appel, geschild en in hele dunne plakjes;
– 1 middelgrote witte ui;
– 1 el rode wijnazijn;
– 1 teentje knoflook;
– +- 50 gram feta;
– 6 plakjes chorizo (vleeswaren, dus al voorgesneden);
– 1 handje verse spinazie;
– 1 el citroensap;
– rozemarijn;

Zo maak je het:
Verwarm je oven voor op 200 graden.
Halveer het Turkse brood en smeer het in met de olijfolie. Ik gebruikte er een kwastje voor om het een beetje gelijkmatig te kunnen verdelen.
Strooi er naar smaak wat (vierseizoenen)peper en zout overheen. Je bent nu klaar met de bodem. Snel he?;)

Snijd de ui in ringen en bak ze in olijfolie. Voeg de rode wijnazijn en een geperst teentje knoflook toe. Zet het op laag vuur en laat net zo lang bakken tot de ui helemaal zacht en bruin is.

Schil de appel en snijd met een kaasschaaf (of iets dergelijks) dunne plakjes. Snijd ook de feta in dunne plakjes. Dat deed ik ook met de kaasschaaf. Het werkte prima.

Haal de ui van het vuur als het zacht en bruin is en verdeel het gelijkmatig over je pizzabodem.
Nu kun je de chorizoplakjes bakken in dezelfde pan. Bak tot ze stevig en crunchy zijn (zodat je ze kunt breken). Let op dat ze niet aanbakken (bij mij was het nét niet te bruin:P).

Belegd Turksbrood met ui, appel, feta en rozemarijn

Bedek de ui met je dungesneden plakjes appel en daaroverheen de feta. Strooi de rozemarijn eroverheen.

Nu is het tijd om de pizza af te bakken in de oven voor 15 minuten (tot het mooi goudbruin is).

In de tussentijd kun je de chorizoplakjes in stukjes breken en sprenkel je over de verse spinazie wat citroensap.

Als de pizza goudbruin is, haal je hem uit de oven en maak je hem af met de stukjes chorizo met daaroverheen de spinazie.

Appelpizza met gebroken chorizostukjes

En of het een goed idee is, zo’n appelpizza? Ja, absoluut! Fris, zacht, smaakvol, knapperig, licht en lekker gezond. Mmmmmm.

Nu ik het recept helemaal uitgeschreven heb, krijg ik weer zin in deze masterlijke pizza.

 

BON APPETIT! En laat uiteraard even weten wat je ervan vond.

De ultieme (raw) brownie

Raw brownies

Gisteren had ik bijzonder veel zin in iets ultiem lekkers bij de koffie, maar we hadden alleen saaie tarwebiscuitjes in huis. Omdat zo’n tarwebiscuitje het by far niet red van iets ultiem lekkers, zocht ik naar een heerlijk en puur receptje op internet.

Dus vond ik een recept van raw brownies waar ik na één hap al helemaal fan van was. En wat een geluk, want ik kon het maken met ingrediënten die ik al in huis had: i-de-aal!

Wat heb je nodig (voor 6 a 8 stukjes)
– 100 gram walnoten
– 125 gram dadels (ik had medjoul dadels, fan van!)
– 25 gram kokosrasp
– 25 gram pure cacao
– 1,5 el honing
– 1 el water

En zo doe je het
Vermaal de walnoten in een blender, keukenmachine of staafmixer tot ze fijn zijn (ik gebruikte de staafmixer). Voeg de ontpitte dadels eraan toe. Er ontstaat een lekker stevig en sticky mengsel.
Schep de kokos, cacao, honing en water erdoorheen en roer tot het een egale substantie is.

Leg het browniemengsel op een kleine bakplaat en maak er een plak van ongeveer 2 cm dik van. Zet vervolgens voor +- 2 uur in de koelkast.

Verdeel net voor serveren nog een beetje kokosrasp erover en eet het bij een lekker stevig bakkie koffie. De overige stukjes (als je ze niet allemaal in één keer opeet, wat ik me ook kan voorstellen) kun je in een afgesloten bakje nog ongeveer vijf dagen in de koelkast bewaren.

Puuuur genieten dus. En zónder suikers en vetten, dus nog best verantwoord.

Liefs,

Sascha